Współzałożyciel Rootstock, Sergio Lerner, wezwał mosty Bitcoin do przyjęcia obowiązkowych opóźnień wypłat po tym, jak około 4000 BTC opuściło portfel federacji Liquid Network w wyniku nieautoryzowanego peg-out.
Podsumowanie
- Blokada czasowa mogłaby dać operatorom mostu kilka godzin na zidentyfikowanie i zatrzymanie nieautoryzowanych wypłat.
- PowHSM Rootstock czekają 4000 bloków, czyli około 36 godzin, przed podpisaniem peg-out.
- Lerner powiedział, że skompromitowani funkcjonariusze Rootstock mogliby zatrzymać peg, ale nie mogliby wymusić wcześniejszej wypłaty.
- Projekt propozycji Bitcoin BIP-443 mógłby wspierać projekty skarbców, które umieszczają kontrolę wypłat w regułach konsensusu.
Sergio Lerner, główny naukowiec i współzałożyciel RootstockLabs, powiedział crypto.news, że natychmiastowe rozliczenie może zamienić pojedynczy błąd walidacji w stratę, zanim operatorzy mostu zdążą zareagować.
„Bez blokady czasowej pojedynczy błąd walidacji i całkowita strata stają się dokładnie tym samym zdarzeniem, ponieważ środki przemieszczają się w momencie, gdy oprogramowanie mówi »tak«” – powiedział Lerner.
Jego komentarze nastąpiły po incydencie, w którym podmioty utworzyły niepokryte L-BTC i użyły usługi peg-out SideSwap do wypłaty prawie 4000 BTC z portfela Liquid Federation. Liquid określił te podmioty jako domniemanych białych hakerów, podczas gdy SideSwap powiedział, że jego usługa przetworzyła żądanie, ponieważ L-BTC wydawało się ważne.
Podmioty później zwróciły 3400 BTC po tym, jak Blockstream potwierdził, że dotknięte węzły mostu zostały załatane. Około 598 BTC pozostało niespłaconych, podczas gdy Liquid wznowił produkcję bloków bez przywracania transakcji lub operacji peg na dzień 10 września.
Blokada czasowa mogłaby stworzyć okno interwencji
Lerner powiedział, że obowiązkowe opóźnienie między utworzeniem niepokrytych L-BTC a uwolnieniem prawdziwych BTC mogłoby zmniejszyć szkody.
W takim systemie zatwierdzenie przez oprogramowanie rozpoczęłoby okres oczekiwania, a nie zakończyłoby wypłatę. Zautomatyzowane narzędzia monitorujące mogłyby porównać żądany peg-out z BTC zabezpieczającym L-BTC i oznaczyć wszelkie niezrównoważenie przed rozliczeniem.
„Gdyby Liquid posiadał blokadę czasową — w której środki nie mogą się przemieszczać przez określony czas, niezależnie od tego, co mówi oprogramowanie lub operatorzy — błąd skutkowałby incydentem do opanowania, a nie natychmiastową, pełnoskalową katastrofą”.
Według Lernera opóźnienie dałoby operatorom wielogodzinne okno reakcji po utworzeniu niepokrytych tokenów. Systemy monitorujące działające całodobowo mogłyby wykryć, że peg-out przeszedł pierwsze kontrole oprogramowania pomimo braku odpowiedniego zabezpieczenia.
Funkcjonariusze mogliby wtedy wstrzymać peg, zanim sprzęt podpisałby transakcję lub uwolnił BTC z portfela federacji, dodał.
System Liquid nie zgłosił skradzionego klucza autoryzacji peg-out. SideSwap powiedział, że klient wysłał 4000 L-BTC do jego usługi peg-out, która obsłużyła żądanie w ramach normalnego procesu, ponieważ tokenów nie można było odróżnić od zabezpieczonych L-BTC. Federacja zapłaciła 3996 BTC na podany adres Bitcoin około 23 minuty później.
Propozycja Lernera umieściłaby dodatkową kontrolę po pierwszym etapie walidacji. Nawet jeśli oprogramowanie omyłkowo zatwierdziłoby wypłatę, opóźnienie uniemożliwiłoby natychmiastowe opuszczenie odpowiednich BTC.
Rootstock egzekwuje 4000-blokowe opóźnienie wypłaty Bitcoin
Rootstock już używa mechanizmu opóźnienia dla wypłat BTC poprzez swój dwukierunkowy peg, chociaż reguły konsensusu Bitcoin nie egzekwują okresu oczekiwania.
System opiera się na specjalistycznych modułach bezpieczeństwa sprzętowego zwanych PowHSM. Przed podpisaniem peg-out urządzenia niezależnie weryfikują, że minęło 4000 bloków Rootstock, co stanowi około 36 godzin skumulowanego proof-of-work.
Klucze prywatne pozostają wewnątrz urządzeń, według Lernera, a funkcjonariusze nie mogą nakazać sprzętowi obejścia wymaganego okresu. Rootstock łączy reguły HSM z merge-mining, dzięki któremu górnicy Bitcoin wnoszą proof-of-work do sidechainu.
„Nawet zmowa większości pegnatories nie może ukraść środków, ponieważ klucze prywatne nigdy nie opuszczają PowHSM, a HSM niezależnie weryfikują, że minęło 4000 bloków Rootstock, zanim podpiszą” – powiedział Lerner.
Model Rootstock zakłada, że większość mocy obliczeniowej Bitcoina uczestniczącej poprzez merge-mining oraz funkcjonariusze federacji nie będą współpracować, aby zatrzymać sieć. Lerner powiedział, że przejęci funkcjonariusze mogliby przerwać operacje peg, tworząc problem z żywotnością, ale reguły HSM uniemożliwiłyby im wymuszenie nieautoryzowanej wcześniejszej wypłaty.
Gdy narzędzia monitorujące zidentyfikują podejrzaną aktywność, funkcjonariusze mogą wyłączyć swoje HSM, aby oczekujący peg-out nie otrzymał podpisu. Lerner opisał tę pauzę jako sposób na ochronę bazowego BTC, podczas gdy operatorzy badają problem i decydują, jak postępować.
„Zmowa większości może w najgorszym wypadku zatrzymać peg, ale nie może wymusić nieautoryzowanej wypłaty” – powiedział.
Rozproszone mechanizmy odwołania mogą ograniczyć uprawnienia do zamrażania
Zatrzymanie oczekującej wypłaty wprowadza kolejne ryzyko, ponieważ ta sama władza mogłaby zostać wykorzystana do opóźnienia legalnych użytkowników. Lerner powiedział, że żadna pojedyncza firma, operator ani administrator nie powinien kontrolować mechanizmu odwołania.
Zamiast tego niezależni funkcjonariusze powinni dzielić uprawnienia poprzez strukturę wielostronną, z regułami sprzętowymi ograniczającymi to, co mogą zrobić. W jego proponowanym modelu funkcjonariusze mogliby wstrzymać przetwarzanie, ale nie mogliby przekierować BTC na inny adres ani go skonfiskować.
„Aby zapobiec pojedynczym punktom awarii lub scentralizowanej cenzurze, mechanizmy odwołania powinny być rozproszone wśród niezależnych, wielostronnych funkcjonariuszy wykorzystujących reguły wymuszane sprzętowo, a nie scentralizowane klucze administracyjne”.
Takie mechanizmy nadal pozwalałyby grupie funkcjonariuszy przerwać wypłaty, gdyby wystarczająca liczba uczestników działała razem. Rozróżnienie Lernera opiera się na zakresie tej władzy: operatorzy mogliby tymczasowo wstrzymać podpisy, podczas gdy anomalia jest badana, ale nie mogliby utworzyć ważnej transakcji przenoszącej zabezpieczenie na siebie.
Opóźnienia czasowe musiałyby również uwzględniać wartość i cel każdej transakcji. 36-godzinne oczekiwanie może być nieodpowiednie dla rutynowych płatności, podczas gdy mostek przechowujący duże ilości BTC ma inny profil ryzyka.
Lerner powiedział, że systemy rozliczeń o wysokiej wartości powinny traktować czas jako kontrolę bezpieczeństwa, podobnie jak mechanizmy opóźnienia stosowane w fizycznych skarbcach bankowych. Okresy wypłaty mogłyby się różnić w zależności od rozmiaru transakcji lub wymagać różnych skumulowanych progów proof-of-work w zależności od zagrożonego zabezpieczenia.
Krótszy okres mógłby mieć zastosowanie do mniejszych transferów, podczas gdy dłuższe opóźnienie mogłoby dać zautomatyzowanym systemom i ludzkim reagującym więcej czasu na zbadanie nietypowo dużego żądania. Lerner nie określił jednego opóźnienia dla każdego mostka, ale przytoczył wymóg 4000 bloków Rootstock jako skuteczny okres dla infrastruktury zabezpieczającej duże salda BTC.
Natywne skarbce Bitcoina mogłyby umieścić zabezpieczenia w konsensusie
Obecna ochrona Rootstock zależy od jego HSM i federacji, a nie od reguł egzekwowanych przez sieć Bitcoin. Lerner powiedział, że natywne skarbce Bitcoina i klucze odwołania mogłyby przenieść porównywalne mechanizmy kontroli do protokołu bazowego.
Jednym z możliwych elementów składowych jest BIP-443, projekt propozycji opkodu o nazwie OP_CHECKCONTRACTVERIFY, czyli OP_CCV. Propozycja pozwoliłaby wyjściu Bitcoina przenosić dane i ograniczać sposób, w jaki jego środki mogą się przemieszczać w przyszłych transakcjach.
BIP-443 opisuje OP_CCV jako zmianę konsensusu wymagającą soft forka. Wymienione zastosowania obejmują wyjścia Bitcoina przenoszące stan, łańcuchy boczne oraz dwuetapowe struktury wypłat umożliwiające reaktywne bezpieczeństwo. Propozycja pozostaje w statusie projektu, a jej proces aktywacji nie został określony.
Lerner przytoczył OP_CCV i BIP-443 jako przykłady tego, jak natywne skarbce mogłyby dać użytkownikom lub wyznaczonym stronom czas na anulowanie wypłaty po wykryciu skradzionych poświadczeń, zmodyfikowanego oprogramowania lub innego nietypowego zdarzenia.
Przeniesienie mechanizmu do konsensusu Bitcoina zmniejszyłoby zależność od polityk HSM specyficznych dla mostka, według Lernera. Górnicy, funkcjonariusze lub administratorzy musieliby przestrzegać warunków wydawania dołączonych do wyjścia Bitcoina, zamiast stosować uznaniową pauzę po tym, jak środki już się przemieściły.
W przypadku dużych wypłat z mostka Lerner powiedział, że opóźnienie powinno trwać wystarczająco długo, aby zautomatyzowane alerty i ludzcy operatorzy mogli zidentyfikować problem, zatrzymać przetwarzanie i zbadać dotknięte oprogramowanie, zanim BTC stanie się trwale wydawalny przez odbiorcę.
