Współzałożyciel Ethereum, Vitalik Buterin, przedstawił to, co uważa za potencjalnie znaczącą ewolucję transakcji Ethereum.
Twierdzi, że ostatnie prace nad abstrakcją kont, projektowaniem stanu i agregacją dowodów kryptograficznych przyczyniają się do wyraźniejszego rozdzielenia tego, co transakcje robią, od tego, co musi być udowodnione, zanim będą mogły to zrobić.
Buterin powiedział, że ostatnie badania dotyczące EIP-8141, alternatywnych modeli stanu, kluczowanych nonce i rekurencyjnych mempooli opartych na STARK doprowadziły do bardziej jednoznacznego modelu koncepcyjnego transakcji.
Kluczem jest rozróżnienie dwóch komponentów: „akcji” i „zależności”.
„Akcja to efekt, jaki wywiera transakcja” – wyjaśnił Buterin.
To rozróżnienie może brzmieć w dużej mierze koncepcyjnie. Jednak Buterin argumentuje, że jawne rozdzielenie tych dwóch elementów mogłoby pozwolić programistom Ethereum na optymalizację ich na fundamentalnie różne sposoby.
Dlaczego to ważne
Walidacja i wykonanie są tradycyjnie ze sobą powiązane. Węzły otrzymują transakcje, weryfikują wymagane informacje i ostatecznie je wykonują.
Buterin argumentuje, że zależności mają właściwości, które czynią je szczególnie odpowiednimi do optymalizacji.
Wiele zależności można sprawdzać równolegle. Niektóre mogą być zbadane przez mempool, zanim transakcja trafi do bloku. Inne w ogóle nie wymagają dostępu do stanu Ethereum.
Te tak zwane „czyste” zależności mogłyby potencjalnie zostać sprawdzone raz przez mempool, a następnie nigdy więcej nie wykonywane przez każdego walidatora.
Według Buterina, duże zbiory takich kontroli mogłyby ostatecznie zostać zastąpione pojedynczym dowodem STARK, że wszystkie zostały wykonane poprawnie.
„Zależności mogą być przetwarzane równolegle” – napisał.
