Podczas gdy portfele kryptowalutowe konkurują w obsłudze coraz większej liczby aktywów, sieci i aplikacji finansowych, Mesh wybiera odwrotne podejście.
Portfel jest zbudowany wokół jednego przypadku użycia: wysyłania i odbierania USDT w sieci Tron bez konieczności utrzymywania osobnego salda TRX na opłaty transakcyjne.
Efektem jest celowo ograniczony portfel, który pomija wiele funkcji obecnie powszechnych w aplikacjach kryptowalutowych.
Nie ma stron do odkrywania tokenów, sekcji NFT ani wbudowanych agregatorów swapów. Zamiast tego Mesh skupia się na transferach USDT, a osobne konta, niepowiernicze zarządzanie kluczami i architektura zorientowana na prywatność stanowią rdzeń jego oferty.
Jeden portfel, osobne konta
Jedną z kluczowych funkcji Mesh jest możliwość tworzenia wielu kont w ramach tego samego portfela. Każde konto ma własny adres Tron i saldo USDT, co pozwala użytkownikom rozdzielić różne typy transakcji.
Na przykład konto do codziennych wydatków może być oddzielone od głównego salda, a inny adres może być używany wyłącznie do otrzymywania płatności. Fraza odzyskiwania tworzy kopię zapasową kont, podczas gdy poszczególne adresy zapewniają pewien stopień separacji między różnymi rodzajami aktywności.
To podejście wyraźnie różni się od coraz bardziej powszechnego modelu portfela kryptowalutowego „wszystko w jednym”. Mesh nie próbuje stać się bramą do każdej części Web3. Jego interfejs koncentruje się na USDT, a konkretnie na wersji stablecoina TRC-20.
Ten wąski zakres jest również częścią propozycji prywatności portfela. Używając oddzielnych adresów do różnych działań, użytkownicy mogą uniknąć automatycznego łączenia każdej płatności z tym samym publicznym adresem.
Wysyłanie USDT bez posiadania TRX
Transakcje w sieci wymagają zasobów, które mogą ostatecznie obejmować TRX, co oznacza, że użytkownicy mogą potrzebować utrzymywać niewielką ilość natywnego zasobu sieci, nawet jeśli ich główne zasoby są w USDT.
Mesh sam pokrywa koszty transakcji. Firma pobiera 0,5% kwoty USDT, z maksymalną opłatą 10 dolarów, i twierdzi, że pokrywa TRX wymagany do każdego transferu. Na przykład transakcja o wartości 500 dolarów przeprowadzona przez trzy przeskoki wiązałaby się z opłatą 2,50 dolara według Mesh.
Użytkownicy widzą koszt przed podpisaniem transakcji, co pozwala im sprawdzić kwotę przed kontynuacją.
Architektura stawiająca prywatność na pierwszym miejscu
Prywatność to kolejny główny element pozycjonowania Mesh. Portfel twierdzi, że jego fraza początkowa jest generowana na urządzeniu i przechowywana przy użyciu Secure Enclave urządzenia, a klucze nigdy nie są przesyłane ani przechowywane na serwerach Mesh.
Jego kod kryptograficzny i podpisywania jest również publicznie dostępny, a firma twierdzi, że każde wydanie jest opatrzone przewodnikiem odtwarzalności kompilacji.
Według firmy aplikacja nie korzysta z analityki ani zestawów SDK do śledzenia i komunikuje się z węzłami Tron, zamiast utrzymywać backend indeksujący aktywność poszczególnych użytkowników.
Portfel nie wymaga adresu e-mail, numeru telefonu ani weryfikacji tożsamości do utworzenia konta. Mesh opisuje swoją rejestrację jako niewymagającą KYC ani ograniczeń regionalnych.
Te cechy odróżniają Mesh od giełd powierniczych i aplikacji finansowych opartych na kontach, chociaż nakładają również większą odpowiedzialność na użytkowników w zakresie ochrony własnych danych uwierzytelniających do odzyskiwania.
Po co budować portfel tylko wokół USDT?
Zamiast stawać się kolejnym ogólnego przeznaczenia portfelem Web3, firma celuje w użytkowników, którzy używają USDT głównie do transferów i płatności. Pozwala to również uniknąć w interfejsie funkcji, które mogą komplikować podstawowe transakcje, takich jak odkrywanie tokenów, swapy i zarządzanie NFT.
Bez subskrypcji, reklam ani płatnej warstwy prywatności, model biznesowy Mesh koncentruje się na opłatach transakcyjnych. Zamiast próbować stać się kompletną platformą kryptowalutową, Mesh zawęża doświadczenie portfela wokół jednego coraz bardziej powszechnego zadania: wysyłania USDT w sieci Tron.
